|
|
|
|
2. Historie Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) bouwde de Yellow Truck and Coach Manufacturing Company (Pontiac, Michigan, USA), onderdeel van General Motors Corporation (GMC), een kleine 600.000 drie-assige legervoertuigen met een laadvermogen van 2½ ton. Ruim 500.000 hiervan betroffen het type CCKW met zijn karakteristieke neus, spatborden, hoekige grilles en de daaraan verbonden kwartronde beschermroosters vóór de koplampen. Basis voor de CCKW vormde de ACKWX met een meer afgeronde neus, gebaseerd op vooroorlogse civiele GMC’s. De typecode heeft ingeval van de ACKWX de volgende achtergrond: modeljaar 1939 (A), torpedofront (C), voorwielaandrijving (K), aangedreven tandemstel (W) en een van civiele varianten afwijkende wielbasis (X). Aanvankelijk had de CCKW (inderdaad, modeljaar 1941) ook het achtervoegsel X maar dit werd in de loop van 1941 verder weggelaten. De twee wielbasisvarianten van de CCKW, te weten lang (4,17 m) en kort (3,68 m), werden vanaf dat moment aangeduid met de respectievelijke achtervoegsels '353' en '352'.
Naast de CCKW(X) verwierven nog enige andere GMC’s uit die tijd bekendheid. De frontstuur (F) ‘cab over engine’ AFKWX, de CCW (inderdaad, geen voorwielaandrijving) en de DUKW. De laatste is een bootvormige amfibische versie (code U) van de CCKW en werd vanaf 1942 (code D) geproduceerd. Zijn bijnaam luidde ‘duck’. Tabel 1. Decodering GMC’s (CCKW vet aangegeven als voorbeeld)
* toevoeging verdween toen deze wielbasis standaard werd
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verwierf de CCKW een zeer goede reputatie bij de bevoorrading. Legendarisch is bijvoorbeeld hun rol in de Red Ball Express in 1944, een ‘lopende band’ tussen Franse havens en het oostwaarts oprukkende geallieerde front (zie kaart (bron: Colley, 2000)). Details van de mensen achter deze operatie worden beschreven in www.fatherryan.org/blackmilitary/redball.htm, en www.514th.co.uk. Korte filmische impressies geven bijgaande video's: start No 1 en start No2. Het tweede filmpje is een bloemlezing uit een langere Discovery Channel documentaire.
Behalve ‘Jimmy’ en ‘Deuce and a half’ werd de CCKW vanwege zijn kracht en betrouwbaarheid ook wel ‘workhorse of the army’ genoemd. Die goede reputatie bleef na de oorlog voortbestaan. Tot in de zeventiger jaren maakten niet alleen legers maar ook aannemers, afsleepdiensten, brandweer, alsmede kermis- en circusexploitanten dankbaar gebruik van CCKW’s afkomstig uit militaire surpluses. Daarmee werden deze GMC’s ‘klassiekers van de weg’ en waren voor na-oorlogse generaties daarom niet in de eerste plaats voormalige legervoertuigen. Toch op deze historische pagina allereerst een militaire foto impressie met als voornaamste bronnen www.backtonormandy.org en www.cerisnormandie.com/archivesnormandie/PhotosHD/
Ter illustratie allereerst een stel advertenties waarin de fabrikant appelleert aan rol die haar GMC's spelen bij de oorlogsvoering.
Vanuit zulke dumps werden de trucks verkocht aan firma's die popelden om hun zaak opnieuw op te zetten. De volgende advertenties zijn een voorbeeld van het tweede leven dat CCKW-veteranen kregen aangeboden bij Nederlandse aannemers. De enige aanpassing bestond doorgaans uit het plaatsen van een nieuwe kipbak (bijvoorbeeld een Netam, 'driezijdenkipper', zie foto) en een gesloten cabine van een Hollandse carrosserier. Verwijzing naar 'Canadian Stocks' in de eerste twee advertenties lijkt niet helemaal correct. De Canadese bevrijders zullen immers van CMP's (Chevrolet en Ford 'stompneuzen') gebruik gemaakt hebben en niet van GMC's.
Naast Netam waren ook Bavo, Mimiasie en Nooteboom bekende fabrikanten van
(driezijden) kippers,
terug naar begin van deze pagina
|
|
webmaster: J. Schröder Gelanceerd / first launched: 7 January 2005 Laatst herzien / last revised: 14 January 2010 |
`
